Wielka Synagoga w Tykocinie

 Synagoga została zbudowana w 1642 r. na miejscu starej drewnianej bożnicy. Obecnie mieści się tam Muzeum w Tykocinie - Oddział Muzeum Podlaskiego w Białymstoku.

Główna sala modlitewna ma wysokość 9 metrów. W jej centralnym punkcie znajduje się birma – miejsce w kształcie kwadratu z filarami, balustradą i baldachimem. Birma jest swego rodzaju amboną, z której odczytywana jest Tora.

Najważniejszym miejscem w synagodze jest aron ha-kodesz, czyli święta szafa (skrzynia lub arka), umieszczona zawsze na wschodniej ścianie, umownie wskazującej kierunek Jerozolimy.
W świętej szafie przechowuje się rodały, czyli zwój Tory (Pięcioksięgu Mojżesza, po hebrajsku sefer tora).

Wnętrze świętej szafy zamykają ozdobne drzwi i przysłania parochet, czyli kotara z haftowanymi inskrypcjami i motywami odnoszącymi się do Tory.
Święte zwoje odczytuje się publicznie podczas nabożeństw w szabat i inne święta oraz dni powszednie: poniedziałki i czwartki.

Dwie srebrne menory chanukowe wywieźli Niemcy. Miały trafić do Pragi jako eksponaty Egzotycznego Muzeum Wymarłej Rasy. W ten sposób Hitler nazwał zebraną z całej Europy kolekcje judaików. Ślad po tykocińskich świecznikach zaginął. Dzięki zbiórce udało się wykonać ich replikę.

 

Na ścianach znajdują się barwne polichromie oraz tablice z hebrajskimi i aramejskimi cytatami biblijnymi oraz tekstami modlitw.

Balsaminki - pudełka na wonności używane w trakcie ceremonii hawdali.

Ilustrowana księga Estery.

Świecznik chanukowy.

Korona na Torę.

Zwój Tory i Jad - wskazówka do czytania Tory.

Kieliszki kiduszowe - używane podczas Szabatu.